Öncelikle halı saha maçından bahsetmek istiyorum.

Yine benim takımım kazandı. Diğer takıma göre pasif görünüyoruz ama taktiksel açıdan onlardan kat be kat üstünüz.

7 şer kişilikten iki takım düşünün… Diğer takımın 2 oyuncusu mutlaka ilerde kalıyor. Bizde ise tam tersi genelde 4 kişi defans yapıyor. Ben de defanstan aldığım topla hızlıca ileriye gidiyorum. Bizim ileride bir adamımız oluyor onunla gol buluyoruz.

Karşı takım ne kadar iyi olsa da bu taktikle onları her maçta deviriyoruz.

Haftaya rakip takıma bir dinamo daha geliyor. Bu adam alman ekolüyle büyümüş… Disiplinli ve sürekli koşuyor. iş iyice inada bindiği için sürekli yeni birileriyle karşılaşıyoruz…

Bu haftada yenersek gelecek hafta bir kişi eksik oynayacağımızı söyledim. O da olmazsa rakip takımdaki oyunculardan her hafta birini bize alıp galibiyet zevkini tattıracağız..

Geçen gün

Acil araba lazım olduğu için “Menderes” e gidip babamdan arabayı aldım. Hafiften “Gaziemir” yolunu tutmuştum ki öğlen öğlen bir ablanın iş aradığını gördüm. Ulan nasıl bir memlekette yaşıyoruz diye içimden geçiriyorum kadın el işareti yaptı. Bende elle gidiyorum kusura bakma işaretiyle karşılık verdim.

Dün

Arkadaşla “Görece” ye gittik. Gece 23.00′de geri dönüyoruz bu sefer aynı yol üstünde bir adam otostop çekiyor. Yanından geçerken arkadaş ” alsana olum ” dedi.

Bu saatte yoldan adam mı alınır diye karşılık verdim ve konu böylece kapandı.

ve yarın…

Büyük ihtimal arkadaşlarla sahile ineceğiz…

Bu sahil Çeşme mi yoksa Gümüldür mü olur henüz karar vermedik…

Çeşme ‘ nin güzelliği nedeniyle tercih sırasında bir adam önde olduğu görünüyor ama uzaklık bakımından Gümüldür daha avantajlı gibi…

Son yıllarda yüzme aşkımda hızla söndü. Gitsemde fazla yüzemeyeceğimi düşünüyorum.

Haftaya..

Abarma ersin!

Hadi yemek yiyelim dedi ilk, böyle etkileyemedi.

Ne yapayım yemekte dedi, yumurta dedim uyku mahmurluğuyla… Ankara’da her sabah yumurta yiyen başkasıymış gibi… Tamam yapıyorum dedi ama o an kaynamış yumurta istiyorum dedim. Bir nebze kurtarmıştım sabahı…

Ancak onları yaptıgını söyleyip geldiğinde de ” sonra yiyeceğim ” dedim. İşte bu anda hiç beklemediğim şekilde ” Ankara’dan geldin, yarın gideceksin bir kahvaltı bile yapamadık ” dedi. Bu benim için önemliydi ve hemen doğruldum diyebilirim.

” Sabah sabah Seda Sayan ” eşliğinde başladı kahvaltımız… Reklama girdiğinde ” Her şey dahil ” programına geçtik… Bu sırada da kaynamış yumurtlarımın 2.sini yiyordum.

Yemek faslı bitmişti, hızla toparlanıp nacizane sigorta acentemizin yolunu tuttum. Burada ” salı ” gününe almış olduğum bileti iptal ettirdim. Henüz almasamda pazar ya da pazartesi gününe yeni bir bilet almayı düşünüyorum.

Daha sonra Devran ile buluşup kitap fuarının yolunu tuttuk… Burada uykusuz dergisinin birer çizimini alıp Genç praksis dergisine uğradık… Burada eskiden beri arkadaşlığımız olan İlker ile kısa bir sohbet edip birer Genç Praksis aldık…

Fuar alanının çevresindeki güzel ve sade bir mekandan ikişer ayvalık tostu yedik ve ” Server Tanilli ” nin söyleşine gittik…

Oradan çıktık kordonda birer bira ile günün birbirimizle geçen kısmını 90 otobüsünde sonlandırdık…

Yine nacizane sigorta acentemizin yolunu tuttum ve orada Ömer Genel müdür ( kendi aramızda ) ile biraz muhabbet ettik…

Buradan da eve gittim. Abim gelene kadar bilgisayar başında zaman geçirdim o gelince de bilgisayarı devredip kitabın kalan kısmına yumuldum, derken babam geldi ve arabanın anahtarını kaptım elinden…

Abime baktım ve geliyor musun, dedim. İnternette işi olduğunu söyledi. Babama da aynı teklifi yaptığımda ” yorgunum ” yanıtını aldım. İyi o halde ben yalnız çıkıyorum dedim ve evden çıktım arabayı çalıştırıp kısa bir Gaziemir turu attım. Ardından Gaziemir ‘ de bu işin gelişmeyeceğini düşünerek Menderes’e kırdım direksiyonumu… İlk kez yalnız araba sürmenin zevkini alıyor, sorumluluğunu üstleniyordum. Garip şekilde hoşuma giden bu sürüş zevkine Menderes dönüşüyle şimdilik son veriyorum.

Kitabımın son 30 sayfasına geldim ve heyecan iyice tavan yaptı. Tatlımı yerken kitabımı bitirme zevkini yaşamak üzere şimdilik bu satırları bırakmak istiyorum.

İyi geceler…

Diyor ki;

Kim demiş haram nedir bilmez hayyam

Ben haramla helali karıştırmam

Seninle içilen şarap helaldir

Sensiz içilen su bile haram…

Hem aşık, hem de şarapsever biri olması bizi kendine çekiyor elbette…

Rubailerinde görülen ortak bir özelliktir şarap sevgisi…

ve bu genel kültür bilgisini verdikten sonra birkaç günlük özete başlayalım yine…

İzmir’e 15 gün öncesinden aldığım ucuz uçak bileti ile gelmek amacıyla uçuşa iki saat kala otobüs aramaya başladım. Havaalanı otobüslerinin yakınlardan kalktığı hakkında bir ön bilgiye sahiptim ama bir de tam yerini öğrenmek gerekiyordu. Arayıp buldum ve İzmir’e yolculuğumun ilk adımı atılmış oldu. Çeşitli aşamalardan geçip elimle koymuş gibi pegasus’un check kısmını buldum ve yerimi aldım. Bu sırada cam kenarı ayrıntısını söylemeyi unutmuş olmama rağmen çekçi abla ince düşünmüş olsa gerek bana cam kenarı yer vermiş, kendisine buradan teşekkür ediyorum.

Uçağın 10 dakika rötarlı kalkacağını öğrendiğimde biraz hüzünlenmiştim ancak rötarın 20 dakika olması daha da gerdi beni… Uçaktan korktuğumdan değil, İzmir’e 20 dakika geç gitmekten dolayıydı sitemim…

Yolculuk sırasında aynı sırada oturduğumuz abi uyuklayıp horlamaya başlayınca bende elimdeki kitaptan ayrılmak zorunda kaldım. Bu ses ile kitaba konsantre olmak pek zordu. Gece de bulutların içinden geçmek hiç zevk vermiyordu, yapacak bir şey yaparken abiye eşlik ederek hafiften uyumaya karar verdim. 45 dakikalık yolculugun 10 dakikalık kısmını böyle geçirdim ve uçak inişe geçerken anons yapıldı. Bu sırada birinin bebeği ağlamaya başladı fln… Yere yaklaştıkça mutluluğum artıyor, yüzümde aptalca bir gülümseme oluşuyordu. İçimden ” heyt be, güzel İzmir ” diye bağırıyor, dışarıya gülücük olarak iletiyordum.

Böylece yolculuk bitti. Ardından bir taksiyle yakındaki evime vardım. Taksici de Gaziemir’li çıkınca aramızda hoş bir sohbet geçti. Sonunda evime gelmiştim. Annem taksi sesiyle birlikte cama çıktı ve ona el sallayıp kapıya yöneldim. Böylece hasret kısmen bitmişti ancak henüz kordon’a gitmemiş olmam nedeniyle İzmir’de saymıyordum kendimi…

Ertesi gün kardeşim devran’ı dershanesinden alıp gittim. Önce tato denilen bir yerde iki bira çaktık ardından da kordon’un mavisi ve kıyının yeşilinin buluştuğu yere bıraktık kendimizi…

Uzun bir sohbet ve ardından Gaziemir’e yolculuk… Burada yaklaşık 1.5 saatlik bir pro evulation soccer oyunu ve evlere dağılma…

Bugün ne yaptığımı da anlatmam gerekirse, yaklaşık 2 saat araba sürdüm. Gaziemir – Menderes arasında hoş bir gezinti yapıp pratik bilgimi geliştirdim.

Biletimi ileri tarihe atıp İzmir’de yaşamanın zevkini en güzel şekilde yaşamak istiyorum.

Devran’ı, onunla olan anılarımızı, alışkanlıklarımızı…

Dershanede tanışmıştık ve o sene içinde öylesine iyi arkadaş olduk ki haftasonu 2 güne nasıl böyle bir arkadaşlık sığdı şaşıyorum.

Sene başında pek vakit geçirmesek de ( ders araları ve 90 numaralı gaziemir otobüsünde denk geldiğimiz zamanlar dışında ) sene ortasında hafiften başlamıştık görüşmeye…

İlk andan beri bir sıcaklık vardı zaten…

Unutulmayacak o kadar şey yaptık ki beraber… Aynı beyinden yönetiliyorduk sanki…

Aga diye başladığımız sözü karşı taraf o anki olayların gidişatına göre söylemeden çıkartabiliyordu.

Dershanede, ders aralarında Acarlar’dan dürüm yemekti teneffüs aktivitemiz… Dershane etrafında tur atmaktı sporumuz… Sabah ilk derse geç kalmaktı gayemiz ve derse geç kaldığımızda kordonda simit yemekti keyfimiz…

Dershane çıkışı Artı Stüdyo’da gitar tıngırdatmaktı son ses amfi eşliğinde…

PES 5 oynamaktı paramız bitene kadar…

Bir su almak için BİM aramaktı, Canımız sıkıldı vapurla Karşıyaka’ya geçelim demekti, Kızlar hakkında konuşmaktı, Hayatı ve işleyişi çözmeye çalışmaktı, Şarkı paylaşmaktı, Katlanmaktı…

Metal şarkıları beğenen bir adamdı, beni köyümün yağmurlarında yıkasınlar ı dinlemişti benim yüzümden ve hep gülmüştük o şarkıya…

ve Bira içmekti sırf diğer taraf istiyor diye…

Buydu bizim kardeşliğimiz ve hala devam ediyor, sonsuza dek etmesi dileğimle kardeşim…