Her yazıda yeni bir başlık bulma çabası zorluyor adamı… O yüzden bazen böyle alıntılarla günü kurtarıyorum.

Bugünkü konumuz, şarkı yorumlamak…

Facebook’da, Sıla’nın  inşallah şarkısını söyleyen iki kızın videolarının altına yorum olarak güzel yorumlamışlar tarzı bir yazı yazılmış… Ancak kızlar şarkıyı yorumlamıyor, Sıla ile aynı şekilde okuyorlardı. Bu bağlamda yaptıkları şey de şarkıyı söylemek oluyordu.

Şarkı yorumlamaktan kasıt, kendine has üslubuyla o şarkıyı söylemektir.

Arkadaş, hiç işin gücün yok bunu mu buldun diyebilirsiniz ama dilimizi korumada önemli bir adımdır yaptığım…

ve günlük yaşamımdan bir alıntı…

Arkadaşla gecenin bir köründe oturuyorduk, aklıma haşlanmış yumurta geldi. Çay suyunu ve yumurtaları birer kaba koyup ısınmaya bıraktım ve gece gece 3 tane haşlanmış yumurta yedim. Şuan enerji dolmuş halde geziyorum ev içersinde… Arkadaş kokar abi bu saatte yenir mi dese de sen boşver onları uç gönlünce dedim kendime…

Kendi odamda yediğim için sabaha kadar bana kokacaktır o yüzden tüm sorumluluğu üstüme alarak böyle güzel bir şey yaptım, hoş oldu.

İyi günler…

Bu bağlamda da tarih kitaplarına abandım diyebilirim.

Belirli bir zaman sonra aralara roman serpiştirmeye başladım. Akıcılıkla birlikte günlük okuduğum sayfa sayısı artıyor, daha fazla kelimeyle içli dışlı oluyordum. Okuduğumu anlamaya çalışırkende pratiklik kazanıyordum.

Sonra hayatımda çeşitli noktalarda sağlam atışlar yapmama yardımcı oldu bu kitaplar…

Öyle ki geçen gün kitap fuarında bir kız arkadaşımla karşılaştığımda yanımda bulunan Devran, kızla konuşmam sırasında bir repliği hatırlatarak abi çok güzel konuştun inan ben olsam hayatta böyle konuşamazdım, dilim tutulurdu dedi.

5 mayıs gecesi de acil servis ararken sürekli dolu olduklarını gördük ve daha sonra birine girip şimdi sıra alsak ne kadar zaman sonra bakılırız diye sorduk…

Adam hasta kim diye sordu.

Arkadaşım beni gösterdi.

Ardından neyiniz var diye soran adama

Pek önemli bir şey değil, ne kadar bekleriz acaba diye sorduğumda artist şekilde 3 saat dedi ve oradan çıkarken herkesin bana baktığını gördüm.

Şimdi narsist bir yorum yapmak istemiyorum ama hayatımda değişen bazı şeyler olduğu da gözle görülür bir gerçek…

Zor zamanlarımda bana yardımcı olan kitaplarıma teşekkür ediyorum. Tabi kaliteli yazılarıyla bizlere hazinesini sunan yazarlara da…

Öncelikle iyilikten öyle huylanır durumdayız ki, bir iyilik yapınca kart bırakma gereği de duyuyoruz…

Öyle ki her iyilik bizim için acaba sorusuyla sonuçlanır olmuş…

İşte böyle bir durumda doğdu Faili Meçhul İyilik Hareketi…

Biraz geç gelse de, hafif bir inişle hayatımıza geldi uzaklardan…

Herkes birbirine iyilik yapıp bu kartları bırakmaya başladı.

İşte güzel bir fikir, işte biz!

Herkes iyilik yapıp bu kartları bırakmaya başlamış durumda…

Bir gün karşılaşırsanız bunun gayet içten gelen bir iyilik hareketi olduğunu unutmayınız…

ve bu iyilik hareketinin ayırt edici özelliği failinin meçhul olması…

bende an itibariyle bir iyilik yaptım ancak faili meçhul olamayacak kadar belirgin bir iyilik hareketiydi. Bu yüzden kart bırakma gereği duymadım.

Neydi bu iyilik?

4 kişi kaldığımız öğrenci evinden 2 arkadaşımız seçim dolayısıyla memleketlerine gitmişti ve 4-2 ‘den 2 kişi kalmıştık…

2 gündür biriken bulaşıkları yıkaması gereken ev arkadaşım bilgisayar başına geçince baktım ki işler kalacak gibi…

Önce kendi işimi yarım bırakmamak için heyecanlı yerinde kalan kitabımı bitirdim ve bu kitabı kafamda analiz ederken bulaşık yıkarsam bir şey kaybetmiş olmacağımı düşündüm. Bu bağlamda evdeki bulaşıkları yıkayıp masayı düzenledim.

Arkadaşım henüz bu iyiliği görme şerefine nail olamadı çünkü hala odasında bilgisayar başında…

Bu sıradan bir iyilik ve faili meçhul ama gayet içten gelmiştir ve oradan da görüldüğü gibi bir beklentisi olmadan, karşılıksız yapılmış bir iyiliktir.

Bu nedenle kendimi takdir ediyorum.

Bu arada arkadaşımın odasından sesler gelmeye başladı, zannediyorum ki 5-10 dakika içersinde faili belli olan bu iyilik hareketini görecek…

Bende başka bir kitaba başlamak üzere odama gidiyorum, faili meçhul bir iyilikte kendimi ve sizleri görmek dileğiyle…